ROŚLINY KORZENIOWE
Są to rośliny o niezbyt dużych wymaganiach klimatycznych i glebowych /wyjątek: seler/. Do warzyw korzeniowych zaliczamy ponadto marchew, pietruszkę, buraka ćwikłowego.
Marchew
Głęboki i silny system korzeniowy/palowy/ marchwi sprawia, że roślina ta nie ma zbyt wysokich wymagań wodnych. Lubi gleby gliniasto-piaszczyste lub torfowe. Na glebach ciężkich i zlewnych występują poważne deformacje korzeni. Marchew nie lubi też gleby świeżo wapnowanej stąd ewentualna potrzeba regulowania odczynu powinna być realizowana co najmniej rok przed jej uprawą. Zaleca się uprawiać ją dopiero w drugim lub trzecim roku po oborniku, zapobiega to bowiem rozwidleniu korzeni i porażeniu przez połyśnicę marchwiankę. Nawozy wieloskładnikowe /np. FRUCTUS OGRODNIK/ zastosować można w terminie 3-4 tygodni przed siewem i dobrze wymieszać je z glebą. Marchew wrażliwa jest na brak boru, miedzi i cynku aby zapobiegać objawom niedoboru tych mikroelementów wskazane jest stosowanie wyżej wymienionego nawozu ogrodniczego, który zawiera te pierwiastki w swoim składzie. Nawożenie azotem wczesnych odmian powinno wynosić 0,8-1,2 kg N/100m2 i dawkę taką w postaci saletry amonowej zastosować można jednorazowo na 10 dni przed siewem. Pod odmiany późniejsze dawkę w ilości 1,2-2,0 kg N/100m2 podzielić należy na dwie części : przedsiewnie i w fazie intensywnego wzrostu naci /nie później jednak jak do połowy lipca/. Przy zastosowaniu dawek azotu należy uwzględniać ilość tego składnika wprowadzoną wraz nawozami wieloskładnikowymi.
Pietruszka korzeniowa
Roślina o średnich wymaganiach glebowych, wrażliwa na niedobór wody w okresie kiełkowania i wschodów oraz w czasie tworzenia korzenia spichrzowego. Lubi gleby zasobne w próchnicę i o dużej pojemności wodnej. Nie lubi gleb ciężkich i zlewnych. Pozostałe wymagania klimatyczno - glebowe jak i nawozowe podobnie jak u marchwi.
Seler
Warzywo o bardzo dużych wymaganiach wodnych. Brak wody powoduje powstawanie dużej ilości korzeni bocznych. Największe zapotrzebowanie na wodę występuje w okresie grubienia i dorastania korzenia. W związku z tym wymaga gleb strukturalnych, mających możliwość utrzymania wody oraz zasobnych w próchnicę i składniki pokarmowe. Nawożenie obornikiem stosować w roku poprzedzającym uprawę selera. Jest to również roślina o dużych potrzebach nawozowych. Optymalna zawartość /w mg/dm3/ przyswajalnych form składników mineralnych w glebie wynosi: 100-130 N, 60-80 P, 200-250 K, 60-80 Mg, 1000-1500 Ca. Nawozy wieloskładnikowe /np. FRUCTUS OGRODNIK/ stosować jak w przypadku marchwi. Seler jest rośliną wrażliwą na brak boru. Brak tego składnika powoduje pękanie u nasady starszych liści, ulega zahamowaniu wzrost rośliny a na korzeniu spichrzowym pojawiają się brunatne plamy. Dawki azotu /uwzględniając wprowadzenie N z nawozami wieloskładnikowymi/ dla odmian wczesnych wynoszą ok. 1kg N/100 m2 /uprawa na oborniku/ i 1,5kg N/100m2/bez obornika/. 2/3 dawki 7-10 dni przed sadzeniem rozsady resztę ok. 4 tygodnie później. Odmiany późne wymagają dawki 1,5-2,0kg N/100m2 /jedną część przed sadzeniem a drugą część w lipcu/.
Burak ćwikłowy
Burak jest również rośliną /podobnie jak seler/ o dużych wymaganiach względem wody. W szczególności potrzebuje jej w okresie 2-3 liści oraz gdy silnie rozrasta się korzeń spichrzowy. Nie lubi gleb zlewnych, podmokłych i kwaśnych. Najlepsze są gleby piaszczysto - gliniaste , strukturalne i zasobne w próchnicę. Odczyn gleby pod uprawę buraka ćwikłowego powinien być dobrze uregulowany /pH powyżej 6,0/- źle reaguje na świeże wapnowanie. Nie wymaga nawożenia organicznego. Może być uprawiany w 2-3 roku po oborniku. Nawozy wieloskładnikowe /np. FRUCTUS OGRODNIK/ stosować wczesną wiosną i dobrze wymieszać z glebą. Nawożenie azotem /uwzględniając wprowadzenie tego pierwiastka z nawozami wieloskładnikowymi/ odmian wczesnych w dawce 0,5-0,8 kg N/100m2 zastosować jednorazowo przed siewem. Odmiany późne w dawce 0,8-1,2 kg N/100m2 stosować w dwóch terminach: 2/3 dawki przedsiewnie i 1/3 w fazie 3-5 liści.
