WARZYWA KAPUSTNE
Rośliny te mają duże wymagania klimatyczno - glebowe. Lubią gleby strukturalne, żyzne i o dobrym uwilgotnieniu. Wszystkie rośliny kapustne mają duże wymagania pokarmowe dlatego też dobrze reagują na nawożenie obornikiem. Zaleca się więc stosować 30-35 ton/ha tego nawozu organicznego jesienią. Pod późniejsze odmiany można też stosować go /dobrze przefermentowany/ w okresie wiosennym, istnieje jednak ryzyko przesuszenia wierzchniej warstwy gleby. Odczyn gleb na których uprawiane są te warzywa powinien być lekko kwaśny /pH powyżej 6/. Wapnowanie należy zastosować pod przedplon lub w roku poprzedzającym uprawę warzyw kapustnych. Właściwie uregulowany odczyn gleby zapobiega powstawaniu poważnej choroby w tej grupie roślin - kiły kapusty. Do nawożenia mineralnego tych roślin z powodzeniem nadaje się nawóz ogrodniczy FRUCTUS OGRODNIK w dawce ok. 10-15 kg/100m2 /w zależności od zawartości w glebie składników pokarmowych/. Nawożenie azotem należy zastosować zgodnie z potrzebami roślin w stosunku do tego pierwiastka.
Kapusta głowiasta biała
Roślina o dobrze rozwiniętym systemie korzeniowym i wysokich wymaganiach pokarmowych. Z plonem na poziomie 10 ton wynoszonych jest średnio ok. 30kg azotu /N/ 10kg fosforu /P205/, 32kg potasu /K2O/. Najwięcej azotu oraz potasu roślina potrzebuje w czasie silnych przyrostów liści, a więc od fazy wiązania głów. Nawozy wieloskładnikowe zaleca się stosować już jesienią, aby zostały dobrze przemieszane z glebą. W uprawie kapusty bez obornika, gdzie dawki nawozów mineralnych są wysokie wskazane jest część nawozów stosować jesienią pod orkę zimową, a część wiosną przed bronowaniem. Takie działanie zapobiega nadmiernemu zasoleniu i pozwala lepiej wymieszać nawóz ze środowiskiem glebowym. Kapusta reaguje spadkiem plonu na szereg składników pokarmowych m.in.: wapnia, magnezu, siarki, boru, manganu i molibdenu. O wysokości i jakości plonu decyduje głównie nawożenie azotem. Dawki tego składnika powinny być dzielone, około 50% planowanej dawki stosować przedsiewnie /saletra, saletrzak, mocznik/ a pozostałą część pogłównie w dwóch dawkach /pierwszy raz 2-3 tyg. po przyjęciu się rozsady, drugi gdy rośliny zaczynają się stykać liśćmi/. Przy stosowaniu dawek azotu należy pamiętać o terminie zbioru. Okres od zastosowania azotu do terminu zbioru nie powinien być mniejszy niż 4 tygodnie. Nadmiar azotu powoduje mniejszą zwięzłość i pękanie główek a także co istotne powoduje gromadzenie się dużej ilości szkodliwych dla człowieka azotynów i azotanów.
Kapusta głowiasta czerwona
Roślina o podobnych wymaganiach klimatyczno - glebowych jak kapusta biała, jest jednak bardziej wrażliwa na suszę i niedobór wody w glebie oraz potrzebuje większą ilość potasu. Optymalne zawartości /mg/dm3/ składników pokarmowych w glebie dla kapusty czerwonej przedstawiają się następująco: 110-130 N, 50-60 P, 200-220 K, 55 - 65 Mg, 700-1200 Ca.
Kapusta włoska
Kapusta włoska ma mniejsze wymagania od kapusty białej, jest jednak mniej wrażliwa na niższe temperatury i susze. Optymalna zasobność /mg/dm3/ gleby dla kapusty włoskiej wynosi 105-120N, 50-60 P, 160-190 K, 55-65 Mg, 700-1200 Ca.
Kapusta brukselska
Roślina wymagająca gleb zasobnych w próchnicę, wapń, jest szczególnie wrażliwa na brak boru i molibdenu. Niedobór wody lub jej nadmiar w okresie zawiązywania główek wpływa na słabe przemieszczania wapnia w roślinie co powoduje wewnętrzne brunatnienie główek. Roślinę tę uprawia się w pierwszym lub w drugim roku po oborniku na glebach o odczynie pH 6,5-7,5. Zasobność gleby w składniki pokarmowe powinna wynosić /mg/dm3/:105-120 N, 60-70 P, 190-220 K, 65-75 Mg i 1000-1500 Ca.
Kapusta pekińska
Kapusta pekińska ma słaby system korzeniowy, natomiast w krótkim czasie wytwarza bardzo dużą ilość zielonej masy. Wskazuje to na potrzebę uprawy tej rośliny na glebach żyznych, próchnicznych oraz właściwie uwilgoconych. Niedobór wody powoduje bowiem zaburzenia fizjologiczne objawiające się brązowieniem i zamieraniem brzegów liści wewnętrznych a także przedwczesnym tworzeniem pędów kwiatowych. Zawartość składników pokarmowych /mg/dm3/ w glebie dla kapusty pekińskiej wynosi 110-130 N, 60-70 P,160-180 K, 55-65 Mg, 1000-1500 Ca.
Kalafior
Jest to roślina o największych wymaganiach wśród roślin kapustnych. Powinien być uprawiany na glebach torfowych o uregulowanym poziomie wody gruntowej. Na glebach lżejszych wymaga nawożenia organicznego i nawadniania. W uprawie wczesnej należy stosować obornik w okresie jesiennym. Kalafior jest podobnie jak kapusta brukselska wrażliwy na brak boru i molibdenu.
Brokuł
Brokuł wymaga gleby żyznej, zasobnej w związki próchniczne, o pH powyżej 6,0, przewiewnej i jednocześnie dobrze uwilgotnionej. Optymalne są gleby torfowe oraz średnio ciężkie. Może być uprawiany w drugim lub trzecim roku po zastosowaniu obornika. Optymalna zawartość /mg/dm3/ w glebie dla brokuła wynosi 105-120 N, 60-70 P, 190-220 K, 44-55Mg i 1000-1500 Ca.
