Nawożenie roślin motylkowatych
Jak ważne w płodozmianie są rośliny motylkowate wiedzą wszyscy rolnicy: uprawiane na nawóz zielony poprawiają strukturę gruzełkowatą gleby, jej warunki wodne i cieplne oraz wzbogacają ją w azot (50 do 250 kg/ha) oraz w znaczne ilości fosforu, wapnia, siarki, potasu i magnezu. Uprawiane na paszę (w postaci zielonki, siana, kiszonki lub nasion) dostarczają zwierzętom dużej ilości białka, witamin i soli mineralnych.
W nawożeniu roślin motylkowatych uwzględnić należy wszystkie niezbędne dla roślin składniki mineralne. W konkretnych warunkach glebowych konieczne jest zatem stosowanie wieloskładnikowych nawozów mineralnych, zawierających w swym składzie te pierwiastki, których brakuje w glebie. Całą gamę takich nawozów produkują „FOSFAN” SA , na przykład:
- SuproFoska 11,
- SuproFoska 14,
- SuproFoska 20,
- SuproFoska 20B lub SuproFoska 22.
Azot (N)
Dzięki szczególnej właściwości roślin motylkowatych, jaką jest symbioza z bakteriami brodawkowymi, wiążącymi azot atmosferyczny z powietrza glebowego, roślin tych nie nawozi się na ogół azotem. W obecności azotanów oraz soli amonowych powstawanie brodawek na korzeniach jest utrudnione lub zupełnie ustaje. Inną przyczyną nie tworzenia się brodawek może być zbyt kwaśny odczyn gleby. W obu przypadkach nawożenie azotem nie jest w stanie zastąpić specyficznego charakteru symbiozy - plony i zawartość azotu w biomasie maleją. Widoczne objawy głodu azotowego to żółknięcie, a następnie fioletowienie liści, strzelisty kształt roślin oraz słabe kwitnienie i owocowanie. Na glebach bardzo ubogich w azot wskazane jest stosowanie nawozu SuproFoska 11czy SUPROFOS 25, natomiast na glebach o wystarczającej zawartości azotu można stosować pozostałe nawozy serii SuproFoska.
Fosfor (P)
Optymalne zaopatrzenie roślin motylkowatych w fosfor sprzyja wiązaniu azotu przez bakterie brodawkowe i ułatwia przetwarzanie azotu mineralnego w białko. Zaniechanie nawożenia łatwo przyswajalnymi nawozami fosforowymi powoduje zawsze, bez względu na zasobność gleby, szybkie i znaczne zmniejszenie plonów. Zewnętrzne objawy braku fosforu to osłabienie wzrostu, strzelisty kształt roślin, fioletowe i brunatne zabarwienie najstarszych liści, oraz opóźnienie dojrzewania. Na glebach szczególnie ubogich w fosfor rośliny motylkowate należy nawozić nawozami o dużej koncentracji fosforu, takimi jak SuproBor lub Superfosfat prosty granulowany. Na pozostałych glebach stosować można nawozy takie jak SuproFoska 22, SuproFoska 20 lub SuproFoska 20B.
Potas (K)
Dla dobrego plonowania roślin motylkowatych, szczególnie koniczyny i lucerny, konieczne jest nawożenie potasowe. Objawy niedoboru potasu to wiotkość roślin, ich małe rozmiary, zasychanie liści. Charakterystyczne są bardzo drobne i liczne martwicze plamki pomiędzy unerwieniem listków. W większości przypadków wystarczającą ilość dla roślin motylkowatych ilość potasu wprowadzają nawozy SuproFoska 20, SuproFoska 20B lub SuproFoska 22.
Wapń (Ca)
Rośliny motylkowate wymagają dużej ilości wapnia w glebie (nie wapnuje się gleby jedynie pod łubin żółty i seradelę). Objawy braku wapnia u roślin to zaginanie się, a następnie przełamywanie wierzchołków łodyg i zamieranie kwiatostanów. Wszystkie nawozy produkowane przez „FOSFAN” SA . zawierają wystarczające dla roślin motylkowatych ilości wapnia. Jedynie na glebach bardzo kwaśnych niezbędne jest wapnowanie.
Magnez (Mg)
Obecność magnezu w glebie ułatwia roślinom pobieranie fosforu. Motylkowate pobierają znacznie większe niż inne rośliny uprawne ilości magnezu. Na niedobór magnezu w glebie reagują wszystkie rośliny motylkowate. Charakterystyczne objawy niedoboru to żółtozielone zabarwienie listków z ciemniejszymi pasmami zieleni wzdłuż unerwienia („marmurkowatość”). Na glebach kwaśnych, szczególnie ubogich w magnez, wskazane jest stosowanie nawozu SuproMag, lub nawet stosowanie nawozów wapniowo - magnezowych.
Siarka (S)
Rośliny motylkowate wymagają szczególnie dużych ilości siarki w glebie. Na glebach ubogich w siarkę wprowadzenie tego pierwiastka wraz z nawożeniem wyraźnie poprawia plonowanie tych roślin. Większość gleb uprawnych wykazuje obecnie niedobór siarki, stąd wskazane jest stosowanie nawozów takich jak SuproFoska 11 bądź SuproBor, w których ilość przyswajalnej siarki przekracza 10% składu nawozu. Często objawy braki siarki są mylone z objawami braku azotu, bowiem w obu przypadkach rośliny są drobne i chlorotyczne.
Molibden (Mo)
W przypadku niedoboru liście przybierają nienaturalny, lancetowaty z przezroczystymi, jasnymi plamkami. Na korzeniach występują nieliczne i drobne, szare brodawki korzeniowe. Rośliny słabo się rozgałęziają, kwiaty są nieliczne i jaśniejsze niż u roślin zdrowych.
Bor (B)
Jego brak utrudnia roślinom wzrost i kwitnienie. Wierzchołki i brzegi najmłodszych liści brunatnieją i zamierają, a korzenie są krótkie i grube, tworzą tzw. brodę. Wszystkie nawozy produkowane przez „FOSFAN” SA zawierają odpowiednie dla roślin ilości mikroelementów, w tym molibdenu i boru, szczególnie należy polecić nawóz SuproFoska 20B z 0,2% zawartością boru czy SuproBor zawierający 0,5% boru.
